เลือกนิยายของคุณให้ดี (2010)

นี่คือโพสต์บล็อก HTML ที่สมบูรณ์:

เลือกนิยายของคุณให้ดี: เพราะเหตุใดเรื่องราวที่คุณบอกตัวเองจึงกำหนดธุรกิจของคุณ

ทุกธุรกิจดำเนินไปโดยใช้เรื่องสมมติ — เรื่องเล่าเกี่ยวกับลูกค้าของคุณคือใคร ผลิตภัณฑ์ของคุณมีความหมายว่าอย่างไร และบริษัทของคุณกำลังมุ่งหน้าไปที่ใด ผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จไม่ใช่ผู้ที่กำจัดสิ่งสมมติเหล่านี้ออกไป แต่คือผู้ที่เลือกพวกเขาอย่างจงใจ ทดสอบพวกเขาอย่างไร้ความปราณี และแทนที่พวกเขาก่อนที่พวกเขาจะกลายเป็นอาการหลงผิด

แนวคิดนี้ตกผลึกครั้งแรกประมาณปี 2010 ในความคิดเห็นในบล็อกและฟอรัมของผู้ก่อตั้งที่กระจัดกระจาย และยิ่งทวีความเร่งด่วนมากขึ้นเท่านั้น ในโลกของแพลตฟอร์มธุรกิจ 207 โมดูลและข้อมูลการดำเนินงานที่ไม่มีที่สิ้นสุด เรื่องราวที่คุณล้อมรอบข้อมูลนั้นมีความสำคัญมากกว่าที่เคย

การ "เลือกนิยายของคุณให้ดี" หมายความว่าอย่างไร?

นิยายในบริบทนี้ไม่ใช่เรื่องโกหก เป็นการเล่าเรื่องที่เรียบง่าย ซึ่งเป็นโมเดลทางจิตที่คุณใช้ในการตัดสินใจได้เร็วขึ้นและจัดทีมของคุณให้อยู่ในทิศทางที่ใช้ร่วมกัน "เราคือตัวเลือกระดับพรีเมียมในตลาดนี้" "ผู้ใช้ของเราใส่ใจเรื่องความเร็วเป็นที่สุด" "ไตรมาสนี้เกี่ยวกับการรักษาผู้ใช้ ไม่ใช่การเข้าซื้อกิจการ" ข้อความเหล่านี้ไม่มีความจริงตามวัตถุประสงค์ พวกมันถูกเลือกให้เป็นเฟรม และพวกมันจะกำหนดทุกการกระทำที่ทีมของคุณทำ

ความเห็นดั้งเดิมเกี่ยวกับแนวคิดนี้มาจากปรัชญา เศรษฐศาสตร์พฤติกรรม และประสบการณ์สตาร์ทอัพที่ได้มาอย่างยากลำบาก ข้อโต้แย้งหลักนั้นเรียบง่าย: คุณไม่สามารถดำเนินการได้หากไม่มีการเล่าเรื่อง ดังนั้นคุณควรเลือกสิ่งที่มีประโยชน์ดีกว่า ผู้ก่อตั้งที่เชื่อว่า "เรากำลังพลิกโฉมอุตสาหกรรม" จะตัดสินใจจ้างงาน การกำหนดราคา และผลิตภัณฑ์ที่แตกต่างไปจากผู้ที่เชื่อว่า "เรากำลังสร้างธุรกิจเฉพาะกลุ่มที่ยั่งยืน" นวนิยายทั้งสองไม่ผิดโดยเนื้อแท้ แต่จะมีประสิทธิผลมากกว่ามากสำหรับสถานการณ์เฉพาะของคุณ

"คุณไม่สามารถเลือกได้ว่าจะเขียนนิยายหรือไม่ คุณสามารถเลือกได้ว่าจะเขียนนิยายเรื่องไหน และคุณจะอัปเดตนิยายได้เร็วแค่ไหนเมื่อความเป็นจริงกลับมา"

เหตุใดนิยายที่ไม่ดียังคงมีอยู่ในบริษัทที่กำลังเติบโต?

นิยายที่อันตรายไม่ใช่สิ่งที่คุณเลือกอย่างมีสติ พวกเขาคือคนที่แอบเข้ามาผ่านการซ้ำซาก ความสะดวกสบาย และความผูกพันในตัวตน สตาร์ทอัพที่บอกตัวเองว่า "เราเป็นพวกตกอับที่กระท่อนกระแท่น" ที่มีพนักงานสิบคนอาจยังคงใช้นิยายเรื่องนั้นอยู่เมื่ออายุได้ห้าร้อย - นานหลังจากที่มันหยุดมีประโยชน์และเริ่มแก้ตัวการดำเนินงานที่เลอะเทอะ

นิยายที่ไม่ดียังคงมีอยู่ด้วยเหตุผลที่คาดเดาได้ ทีมต่างๆ ต่างทุ่มเทอารมณ์ไปกับการเล่าเรื่องที่เคยให้บริการพวกเขา เมตริกได้รับการตีความเพื่อยืนยันเรื่องราวที่มีอยู่แทนที่จะท้าทายเรื่องราวเหล่านั้น และที่สำคัญที่สุด ไม่มีใครได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ซักถามเรื่องราวที่แต่งขึ้นมาของบริษัท นี่คือจุดที่โครงสร้างพื้นฐานในการดำเนินงานกลายเป็นสิ่งจำเป็น ไม่ใช่แค่สำหรับการติดตามตัวเลขเท่านั้น แต่ยังสำหรับการเปิดช่องว่างระหว่างเรื่องราวและความเป็นจริงของคุณอีกด้วย

คุณตรวจสอบนิยายเกี่ยวกับธุรกิจของคุณอย่างไร?

การตรวจสอบนิยายของคุณต้องใช้ทั้งเครื่องมือที่เป็นระบบและความซื่อสัตย์ที่ไม่สบายใจ นี่คือกรอบการทำงานเชิงปฏิบัติที่ผู้ปฏิบัติงานที่มีประสิทธิภาพสูงใช้:

ระบุสมมติฐานในการดำเนินงานของคุณอย่างชัดเจน เขียนเรื่องราวห้าถึงสิบเรื่องที่ทีมของคุณพูดซ้ำบ่อยที่สุด เกี่ยวกับตลาด ลูกค้า ความได้เปรียบทางการแข่งขัน และเส้นทางการเติบโตของคุณ

กำหนดเงื่อนไขการปลอมแปลงนิยายแต่ละเรื่อง หากคุณพบจุดข้อมูลเฉพาะใดที่จะบังคับให้คุณละทิ้งหรือแก้ไขการเล่าเรื่องนี้ หากคุณไม่สามารถระบุชื่อได้ นิยายเรื่องนี้ก็กลายเป็นเรื่องปลอมแปลงไม่ได้ และดังนั้นจึงเป็นอันตราย

ตรวจสอบนิยายของคุณกับแดชบอร์ดของคุณทุกเดือน ใช้โมดูล CRM การจัดการโครงการ การเงิน และการวิเคราะห์เพื่อทดสอบแรงกดดันในการเล่าเรื่องแต่ละเรื่อง “ผู้ใช้ที่ภักดี” ของคุณปั่นป่วนในอัตราเดียวกับคนอื่นๆ จริงหรือ? "กลุ่มที่เติบโตเร็วที่สุด" ของคุณยังคงเติบโตอยู่หรือไม่?

หมุนเวียนบทบาทผู้สนับสนุนปีศาจ มอบหมายให้คนในทีมของคุณโต้แย้งเรื่องแต่งที่โดดเด่นของคุณในการประชุมเชิงกลยุทธ์แต่ละครั้ง ทำให้เป็นบทบาทที่เป็นทางการ ไม่ใช่ลักษณะบุคลิกภาพ

กำหนดวันหมดอายุในการเล่าเรื่องเชิงกลยุทธ์ นิยายทุกเรื่องควรมีวันวิจารณ์ "เราเป็นบริษัทที่เติบโตโดยเน้นผลิตภัณฑ์" เป็นนิยายที่มีประโยชน์ จนกว่าจะเป็นเช่นนั้น กำหนดการ

Related Posts

• เครื่องมือแซนด์บ็อกซ์บรรทัดคำสั่งที่รู้จักกันน้อยของ macOS (2025)
• ผู้บริหาร Waymo เผยบริษัทจ้างพนักงานระยะไกลในฟิลิปปินส์
• LED เข้าสู่ระดับนาโน แต่อุปสรรคด้านประสิทธิภาพยังท้าทาย LED ที่เล็กที่สุด
• ระบบควบคุมภาพ Sony Jumbotron (1998) [pdf]