คุณสามารถเข้าใจภาษาอังกฤษในอดีตได้นานแค่ไหน?

คุณสามารถเข้าใจภาษาอังกฤษในอดีตได้ไกลแค่ไหน?

ผู้พูดภาษาอังกฤษสมัยใหม่ส่วนใหญ่สามารถเข้าใจภาษาอังกฤษที่เขียนหรือพูดเมื่อประมาณ 500 ปีที่แล้วได้อย่างสะดวกสบาย ซึ่งเป็นช่วงสมัยของเช็คสเปียร์และคิงเจมส์ไบเบิล ย้อนกลับไปไกลกว่าช่วงปลายทศวรรษที่ 1400 และภาษาเริ่มให้ความรู้สึกแปลกหน้า และในที่สุดก็กลายมาเป็นภาษาอังกฤษจนจำไม่ได้เลย

คำถามนี้จุดประกายให้เกิดการถกเถียงอย่างไม่มีที่สิ้นสุดในส่วนความคิดเห็นและฟอรัมภาษาศาสตร์ คำตอบขึ้นอยู่กับว่าคุณหมายถึงภาษาอังกฤษแบบพูดหรือเขียน การที่คุณอ่านข้อความเก่าๆ และคุณใช้ภาษาถิ่นใด เรามาย้อนเวลาผ่านไปหลายศตวรรษแล้วค้นหาคำตอบว่าความเข้าใจของคุณจะพังทลายลงตรงไหน

ภาษาอังกฤษเมื่อ 400 ปีที่แล้วมีเสียงเป็นอย่างไร?

ภาษาอังกฤษตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1600 ซึ่งเป็นยุคของเชกสเปียร์ คิงเจมส์ไบเบิล และการก่อตั้งเจมส์ทาวน์ เป็นสิ่งที่นักภาษาศาสตร์เรียกว่าภาษาอังกฤษยุคแรกเริ่ม คนส่วนใหญ่สามารถอ่านได้โดยมีความยากน้อยที่สุด "ฉันจะเปรียบเทียบคุณกับวันฤดูร้อน?" ไม่จำเป็นต้องมีนักแปล คำศัพท์ส่วนใหญ่คุ้นเคยดี ไวยากรณ์เป็นไปตามรูปแบบที่เรายังคงใช้ และการสะกดแม้จะแปลกไปบ้าง แต่ก็ใกล้เคียงพอที่จะถอดรหัสได้โดยไม่ต้องช่วย

ย้อนกลับไปอีกหน่อยในช่วงปลายทศวรรษ 1400 ซึ่งเป็นช่วงเดียวกับที่โรงพิมพ์ของ William Caxton และสิ่งต่างๆ ก็ยากขึ้นเล็กน้อย The Great Vowel Shift - การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในการออกเสียงสระภาษาอังกฤษมานานหลายศตวรรษ - ยังคงดำเนินการอยู่ ข้อความที่เป็นลายลักษณ์อักษรในช่วงเวลานี้เป็นสิ่งที่จัดการได้ แต่หากคุณได้ยินใครพูด คุณอาจประสบปัญหาในการออกเสียงของพวกเขา คำที่ดูเหมือนถูกต้องบนหน้าจะฟังดูไม่ถูกต้องในการสนทนา

ความเข้าใจเริ่มพังทลายลงที่ไหน?

กำแพงที่แท้จริงเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 600 ถึง 900 ปีก่อนในช่วงยุคอังกฤษยุคกลาง (ประมาณปี 1100–1500) นี่เป็นภาษาอังกฤษของ Canterbury Tales ของเจฟฟรีย์ ชอเซอร์ ซึ่งเขียนขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 1390 ลองพิจารณาบรรทัดดั้งเดิมนี้: "เมื่อ Aprille พร้อมด้วยเขม่าของเขา ความแห้งแล้งของ March ได้สัมผัสถึงรากแล้ว" คุณสามารถหรี่ตาและแยกความหมายออกมาได้ เช่น ฝนในเดือนเมษายน ความแห้งแล้งในเดือนมีนาคม บางอย่างเกี่ยวกับรากเหง้า แต่การอ่านไม่คล่องก็หายไป ขณะนี้คุณกำลังทำงานเพื่อแปล

ภาษาอังกฤษยุคกลางมีความแตกต่างกันอย่างมากตามภูมิภาคและทศวรรษ ข้อความจากลอนดอนในปี 1380 เข้าถึงได้ง่ายกว่าข้อความจากอังกฤษตอนเหนือในปี 1200 การพิชิตของชาวนอร์มันในปี 1066 ทำให้ภาษาอังกฤษเต็มไปด้วยคำศัพท์ภาษาฝรั่งเศส โดยพื้นฐานแล้วได้ปรับโครงสร้างของภาษา รูปแบบการสะกดคำ และเสียงโดยพื้นฐาน ช่วงนี้เป็นช่วงที่ผู้พูดภาษาอังกฤษยุคใหม่เปลี่ยนจาก "ฉันสามารถทำตามสิ่งนี้เป็นส่วนใหญ่" เป็น "ฉันต้องการอภิธานศัพท์"

เมื่อไหร่ที่ภาษาอังกฤษจะหยุดเป็นภาษาอังกฤษกับหูสมัยใหม่?

ก่อนประมาณปี 1100 คุณเข้าสู่ภาษาอังกฤษแบบเก่า และนี่คือจุดที่ความเข้าใจลดลงจนใกล้ศูนย์ ภาษาอังกฤษแบบเก่า ซึ่งเป็นภาษาของเบวูลฟ์ มีรูปลักษณ์และเสียงที่เหมือนเป็นภาษาที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ต่อไปนี้เป็นประโยคเปิด: "Hwæt! Wē Gār-Dena in gēar-dagum þēod-cyninga þrym gefrūnon" หากไม่มีการศึกษาเฉพาะทาง คุณจะไม่รู้จักภาษาอังกฤษนี้ ไวยากรณ์มีการผันแปรอย่างมาก คำศัพท์ส่วนใหญ่เป็นภาษาเยอรมัน และตัวอักษรยังมีตัวอักษรที่เราไม่ได้ใช้อีกต่อไป เช่น þ (หนาม) และ ð (eth)

ภาษาอังกฤษแบบเก่ามีความเหมือนกันกับภาษาไอซ์แลนด์หรือภาษาเยอรมันสมัยใหม่มากกว่าภาษาที่คุณกำลังอ่านอยู่ตอนนี้ นักเดินทางข้ามเวลาเข้าสู่เวสเซ็กซ์ในศตวรรษที่ 9 จะถูกปิดเสียงตามหน้าที่

ข้อมูลเชิงลึกที่สำคัญ: ภาษาอังกฤษได้คิดค้นตัวเองขึ้นมาใหม่อย่างมากในช่วง 1,500 ปีที่ผ่านมาจนผู้พูดจากหลายศตวรรษไม่สามารถเข้าใจร่วมกันได้ ซึ่งเป็นเครื่องเตือนใจอันทรงพลังว่าการปรับตัวไม่ใช่ทางเลือก ไม่ว่าจะเป็นในภาษา ธุรกิจ หรือเทคโนโลยี เครื่องมือที่ทำงานเมื่อห้าปีที่แล้วสามารถให้ความรู้สึกที่แปลกใหม่เหมือนกับภาษาอังกฤษยุคเก่าในปัจจุบัน

ปัจจัยอะไรเป็นตัวกำหนดว่าคุณจะไปได้ไกลแค่ไหน?

"จุดตัดความเข้าใจ" ส่วนตัวของคุณขึ้นอยู่กับตัวแปรหลายตัว ไม่ใช่ทุกคนที่ชนกำแพงที่จุดเดียวกันในประวัติศาสตร์

การเปิดรับข้อความเก่าๆ: ใครก็ตามที่เคยศึกษาเช็คสเปียร์ในโรงเรียนจะต้องได้เปรียบ ผู้อ่านที่คุ้นเคยกับ King James Bible สามารถย้อนกลับไปได้ไกลยิ่งขึ้นด้วย re

Related Posts

• ผู้บริหาร Waymo เผยบริษัทจ้างพนักงานระยะไกลในฟิลิปปินส์
• เครื่องมือแซนด์บ็อกซ์บรรทัดคำสั่งที่รู้จักกันน้อยของ macOS (2025)
• ทำไมอลูมิเนียมฟอยล์จึงมีด้านหนึ่งมันวาวและอีกด้านมีผิวด้าน?
• สมุดงานการออกแบบ Windows NT/OS2